ผู้เขียน หัวข้อ: อาชีพคนเดินเรือ ที่ทำให้คนรออย่างเราต้องเรียนรู้จักความอดทน T_T  (อ่าน 5940 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ammiiamm

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 2
    • ดูรายละเอียด
มีเพื่อนๆ คนไหนในห้องนี้มีคนรักหรือสามีทำงานเดินเรือกันบ้างไหมค่ะ?? มาร่วมแชร์ประสบการณ์กันหน่อยค่ะ ^^

แฟนเราทำงานบนเรือต่างประเทศ หลายสิบปีแล้วค่ะ เรารู้จักกันมาได้1ปีแล้ว ส่วนมากประจำที่สิงค์โปร์ เพราะ อยู่บนฝั่งเค้าทำงานออฟฟิศ มีประชุมบ้าง หรือออกเรือบ้างในบ้างครั้ง ถ้ามีเหตุฉุกเฉินกลางทะเล บริษัทเค้าทำงานเกี่ยวกับ กอบกู้กลางทะเล เหตุเรือชนกัน หรือกู้ซากเรืออัปปางอยู่กลางทะเลค่ะ
ถ้าถามว่าเวลาได้คุยกันตอนเรืออยู่บนฝั่งมีบ้างไหม แรกๆ ที่คบกันคุยแทบทุกวันเลยค่ะ ยอมรับว่าใหม่ๆ เป็นแบบนี้ทุกคู่ แต่พอเค้ากลับมาและอยู่ไทยกับเราในระยะเวลาที่น้อยมาก แค่เดือนกว่าๆ เพราะจะกลับทีก็ 3 เดือนครั้ง ถ้าไม่มีเคสด่วนที่ประเทศอื่นๆ พออยู่ด้วยกันเราใช้เวลามากที่สุดว่างจะมาหากันตลอดๆ ยอมรับนะคะว่าเค้ากลัวเราจะไม่รอเค้าในวันที่เค้าต้องไปทำงานประเทศอื่น
 เพราะงานของเค้าไม่แน่นอนจริงๆ ค่ะ ว่าไปนานแค่ไหน สุดท้ายเกิดเหตุ!!! แฟนเราโดนเจ้านายให้ไปคุมงานที่อินโดนีเซีย อย่างด่วน!!!
เมื่อ ปลายปีที่ผ่านมา ยอมรับค่ะว่าก่อนไปไม่ได้เจอกัน ร่ำลา อะไรกันเลย เรานี่ใจหายมากๆ แฟนเราเลยบอกกับเราตอนเดินทางว่ารอเค้าก่อนนะ สัญญาว่าจะกลับมาสร้างครอบครัวด้วยกัน  จนตอนนี้เรารอเค้ามาได้ 7 เดือนแล้วค่ะ ในระยะเวลาที่รอเค้า มีเวลาได้คุยกันน้อยมากขึ้น
 ด้วยงานของเค้าที่ต้องดูแลลูกน้อย ประชุมกับเจ้านายแทบทุกวัน จนเราน้อยใจมีงอล และทะเลาะกันนิดๆ หน่อยๆ ส่วนใหฐ่เราจะเป็นคนที่ขอโทษเสมอ แบบว่าไม่มีเวลาแม้กระทั่งคุยกัน เค้าก็อธิบายตลอดนะคะว่า พี่ทำงานไม่ได้ไปไหน ไม่ต้องกลัวว่าจะมีใคร บางวันก็ได้นอนบ้าง ไม่ได้นอนบ้าง ทุกวันนี้เราก็คอยให้กำลังใจเค้าในขณะที่เรารอให้เค้ากลับมาทุกๆ วัน

ตอนนี้ก็มีเหตุการณ์ทำให้เราขาดการติดต่อ และห่างมันขึ้นกว่าเดิม แฟนเราเจองานด่วนอีกแล้วค่ะ!!! เดินทางไปไต้หวัน พอเรารู้ข่าวก่อนที่เค้าจะไป
แบบน้ำตาคลอเลย คิดในใจว่ายังไม่ได้กลับอีกใช่ไหม? และยังไม่แน่นอนเลยค่ะว่าไปคราวนี้งานจะเสร็จเมื่อไหร่ ? คนรออย่างเราก็ต้องอดทน
มากขึ้น!! ฮึ๊บ!! นานาเสียใจ

และเมื่อสองอาทิตย์ก่อนที่ผ่านมาก่อนเค้าจะไป เราเพิ่งรู้ค่ะว่า วันเสาร์อีกอาทิตย์ถัดไปเค้าต้องเดินทางแล้ว แต่ด้วยที่เค้าต้องคอยเตรียมงาน คุมลูกน้องทุกๆ
วัน เวลาที่จะคุยกับเรากันแทบไม่มีเลย มากสุด แค่ทักในไลน์ค่ะ เราเป็นคนคอยให้กำลังใจและบอกเสมอกับเค้าว่า ยังรออยู่เหมือนเดิมนะ ในระยะเวลาที่เค้าทำงาน
อยู่ตรงนั้น บางทีไลน์ไปอ่านบ้างไม่อ่านบ้างเราก็ไม่น้อยใจ โทรไปไม่รับเป็นบ่อยมาก เข้าใจค่ะว่าแฟนเราทุ่มเทกับงานมากๆ เวลาเค้าเหนื่อยหรือเวลาป่วยยังต้องทนทำงานต่อไป  แล้วก่อนจะไปวันสุดท้ายก่อนเดินทางเราไลน์และโทรไปเพื่อที่ถามว่าเดินทางแล้วรึยัง
แล้วจะเดินทางยังไง? เป็นห่วงเค้านะคะ ว่าไปนู่นเราจะมีโอกาสได้คุยกันไหม อย่างน้อยขอให้รู้เราจะได้อุ่นใจ

พอตอนเดินทางประจวบเหมาะเลยค่ะ มือถือเค้าใช้เน็ตหมดพอดีไม่มีเวลาไปเติม T_T สวรรค์แกล้งกันชัดๆ  เรารอให้เค้าไลน์กลับมาว่าเป็นไงบ้าง
 เค้าบอกแค่ว่า ทำงานละคะ เน็ตหมดแล้วนะ หลังจากนั้นวันถัดมาเราทักเค้าทั้งในไลน์ สไกด์ เค้าเงียบหายไปเลยค่ะ ติดต่อไม่ได้ตอนนี้เป็นเวลา 13 วันเต็ม!!!!
จนถึงตอนนี้ และในระยะเวลา 13 วันที่เรารอเค้าติดต่อกลับบอกตรงๆ ค่ะว่าสองสามวันแรก เป็นบ้าเลยค่ะ ทั้งสับสน คิดมาก เป็นห่วง คิดถึง แบบคิดในใจเสมอว่าเค้าจะเป็นอะไรรึเปล่า แล้วจะเดินทางไปยังไง ทำไมยังไม่ติดต่อกลับมาเปิดมือถือตลอดว่าเมื่อไหร่ที่จะอ่านไลน์ที่เราพิมพ์ไป
ยอมรับเลยค่ะว่าแย่มากๆ เราไม่เคยขาดการติดต่อนานมากขนาดนี้ ตอนแรกเค้าไม่ได้บอกว่าเดินทางไปไต้หวัน ทางเรือ หรือขึ้นเครื่องบินไป
และเราก็ไปเล่าให้เพื่อนๆ พี่ๆ ที่ทำงาน รวมทั้งแม่เรา ทุกคนต่างให้กำลังใจว่ารอสักหน่อย เด๋วเค้าติดต่อกลับมา แกอดทนรอเค้ามาได้ถึงทุกวันนี้แกเก่งมากรู้ไหม ในระยะเวลา13วัน เรารอๆ มาตลอดค่ะพยายามทำใจให้เข้มแข็งมากขึ้น ก็มีคนมาจี้จุดว่าทำใจบ้างนะเค้าไม่ติดต่อมาเลย ถ้าวันไหนเค้าหายไปเลยทำไงจะอยู่ได้ไหม? เราได้ยินจี๊ดสิค่ะนั่งซึม ไม่อยากคุยกับใคร แต่เราเชื่อแฟนเราค่ะว่าจะนานแค่ไหน ถ้ามีสัญญาณเค้าต้องติดต่อกลับมาแน่นอน!!! จนตอนนี้เราไปสมัครโทรทางไกล เพื่อติดต่อเบอร์ต่างประเทศที่เค้าใช้ได้ และพยายามติดต่อหลานชายเค้าที่ทำงานที่เดียวกันว่าตกลงเค้าเดินทางไปยังไง
แล้วจะสามารถติดต่อได้ไหม

แต่โชคเค้าข้างเราค่ะ ให้เราได้รับรู้ว่าเค้ายังไม่ได้เป็นอะไร ^^" แต่เรานี่สิคิดมากมาย คิดจนสมองเบลอไปหมดเห้อ!!! โชคที่เข้าข้างคือหลานชายเค้าติดต่อกลับมาทางข้อความเฟสบุ๊คเราค่ะ และได้รู้ว่าตอนนี้แฟนเรากำลังเดินทางไปกับเรือ
จะติดต่อไม่ได้น่าเกือบเดือนเลย T_T ร้องไห้แป๊ป!! โล่งใจไปอีกขั้น แต่ที่เหลือคือความคิดถึง ห่วงใย และอดทนเพื่อจะรอเค้าติดต่อกลับมาค่ะ
แต่ เรายังสงสัยเลยค่ะว่า แฟนไปออกเรือสัญญานเน็ตและมือถือติดต่อจะไม่มีเลยเหรอ ก่อนไปไม่ได้บอกอะไรเลย เราไม่รู้ค่ะว่าไปไต้หวัน
เดินทางเรือเป็นเดือนเลยเหรอ ตอนนี้เราเข้มแข็งขึ้นเยอะแล้วค่ะ พยายามอยู่กับเพื่อนๆ พี่ๆ มากขึ้น หาอะไรทำแก้เหงา พาครอบครัวไปทานข้าว
 แต่เรายังทักไลน์เค้าไปทุกๆ วันค่ะ เค้าจะได้รับรู้ว่าเรายังรอเค้าตามที่เราสัญญากับเค้าอยู่เสมอ และไม่ได้ไปไหน ไม่ได้นอกใจ ระหว่างเค้า
เดินทางไกลไปทำงาน ภาวนาตลอดค่ะตอนนี้ ขอให้เค้าติดต่อกลับมาไวๆ

เพื่อนๆ คนไหนที่มีแฟนเป็นคนเดินเรือ คล้ายๆ กับแฟนเรา ร่วมแชร์กันได้นะคะ ใครเข้ามาอ่านต้องขอบคุณมากค่ะ ที่เข้ามารับฟัง ถึงแม้จะยาว แต่มันคือความหมายของการรอคอยจากคนรัก ในเมื่อวันที่ห่างไกลกันค่ะ เราก็เป็นกำลังใจให้ทุกๆ คู่ที่ห่างไกลนะคะ  ;D ;D ;D

ออฟไลน์ apollo88

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 3
    • ดูรายละเอียด
ตวามเข็มแช็ง เด็จเดี่ยว จะช่วยคุณได้

...เป็นห่วง  ทุกลมหายใจได้  แต่อย่าฟุ้งซ่าน

เป็นกำลังใจให้ครับ

อดีต Seaman

ออฟไลน์ Fish @ Poo

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 2
    • ดูรายละเอียด
ขอคุยด้วยคนนะค่ะ

เราก้อเป็นอีกคนนะ ที่ต้องเริ่มเรียนรู้กับการรอคอย เพราะ ตอนนี้แฟนเราไปทำงานเรือ ประจำที่สิงค์์โปร์ แต่แฟนเราเค้าทำหลายปีแล้ว และรู้ปัญหาว่าจะเป็นอย่างไร เค้าจึงบอกเราทุกอย่างก่อนไปแล้วว่ามันจะเป็นแบบไหนเรือจอดใกล้สิงค์โปร์ มีสัญญานก้อยังคุยกันปกติ แต่ถ้าเรือต้องออกจากฝั่งไปอีกทีอะนะ ไป-กลับเป็นเดือนเลยนะ อาจคุยกันไม่ได้ทางไลน์ แต่ก้อใช้ส่ง sms ผ่านเบอร์ไทย ที่เค้าขอเพื่อใช้สำหรับต่างประเทศแบบนี้ เค้าทำเพืออยากทำให้เราสบายใจ และจะได้รู้ว่าเป็นไงบ้าง  จึงทำให้เรารู้สึกว่าเค้าทำเพื่อให้เราสบายใจจิงๆ ถ้าเค้าทำเพือเราแบบนี้ จึงเป็นเหตุผลว่าเราก้อต้องรอคอยเค้า และเป็นกำลังใจให้เค้า

และวันนี้เป็นวันแรกที่เรือออกจากสิงค์โปร์ ก้อมีการส่ง sms หากันได้ยุ่ แต่ก้อเป็นเดือนนะ กว่าจะได้คุยและเห็นหน้ากันอ่ะ อย่างไงจะขอเข้ามาคุยด้วยนะคะ เพราะเป็นครั้งแรกที่มีแฟนเป็นคนเรือ และไม่เคยต้องรอคอยใครแบบนี้  แฟนเราไปครั้งนี้ 7 เดือนเลยอ่ะ (ขอเป็นเพื่อนคุยด้วยคนนะคะ)